Bospest verwijderen en… boek lezen

Met het prettige weer is het aangenaam vertoeven in het bos. Het contrast met thuis is des de groter omdat het zonnige weer klaarblijkelijk altijd de innerlijke klusser activeert bij diverse buurtgenoten. Vijftien graden en een zonnetje staat hier gelijk aan een symphony van vlakschuurders, tafelzagen en hamergeklop. Wat beter dan wat broodjes meenemen de hangmat in, en met een boek testen hoe lang je de ogen open houdt zo tussen het vogelgekwetter…

Hangmat met uitzicht

Prima uitzicht om te luieren

Grappig hoe zeer het bos weer tot leven komt als je een paar minuten verscholen in je hangmat ligt. Na een kwartiertje kijk ik eens op en spot toevallig precies een klein vogeltje wat mij eens komt bespieden, en vlak boven me in de takken naar beneden loert wat dat rare rode ding is. Iets in de hoek tjiftjaf of tuinfluiter, klein en grauw is me nog wat moeilijk uit elkaar te houden. En omhoog loerend hebben we gelijk de volgende vondst te pakken, het hol of ex-hol van een specht is mijn gok.

Spechtenhol

Binnen de rode cirkel

Na een uurtje rust moet het werk dan toch echt beginnen, voor vandaag staat er een aanval op de opkomende Amerikaanse Vogelkers (a.k.a. bospest) op het programma. Zeer vele kleine scheuten uittrekken, en een paar wat grotere uitdunnen die andere, meer gewenste bomen in de weg staan. Een eerdere donatie geeft het niet gered helaas:

Dode kerstboom

Koop met kluit en red de planeet, toch?

Gelukkig groeit er van alles wel zelfstandig, en die gunnen we dus de helpende hand tegen het woekeren van de bospest. Ik herken nog niet alles maar heb zo het vermoeden dat hier en daar wat berk de kop op steekt. Daar wil ik best wat meer van in het bos dus dat moet aangemoedigd.

Jonge boom

Woudreus in wording

De meer volwassen Vogelkers die gerooid worden, gaan in stukken en dan thuis een jaartje op de stapel voor het uiteindelijk open haard wordt. Met deze temperaturen is bomen handmatig tot handzaam formaat verkleinen best een stevige en zweterige klus. Gelukkig bestaat er ook nog zoiets als koffiepauze. Met een stapel dennenaalden, wat blaadjes en twijgjes tot de beschikking staat de uitdaging van vandaag voor de deur: de Biolite Stove zonder lucifers aan krijgen. Gelukkig gun ik mezelf wel een firesteel. De fik opstarten IN de Stove gaat niet lukken, dat is duidelijk. Op een stuk bast moet het dus opstarten, en daarna de hele boel vlug het apparaat in, dat is het plan.

Zonder bijvoorbeeld een stukje papierberk om de vonk goed te vangen op ‘pluizig’ materiaal lukt het helaas niet om meer dan een incidentele vlam te krijgen. En een wandeling om berkebast te zoeken zit eigenlijk niet in het schema, dus mag er vals gespeeld worden met een bolletje watten als vervanging. Nu lukt het wel de vonk succesvol te vangen, we hebben vuur! Bij het overhevelen de Stove in stort alles uiteraard uit elkaar, en in mijn haast schiet er ook gelijk maar 4mm splinter mijn duim in. Au. Gelukkig heb ik wel een pincet voorhanden, maar… in de auto. Dus eerst maar met één hand de alweer uitstervende fik opbouwen, en dan hopen dat de notoir wispelturige Stove lang genoeg aan blijft om heen en weer te lopen.

Eén bijzonder pijnlijke splinter minder kan dan alsnog koffie gezet worden in het bos. Het blijft verbazingwekkend wat een vlammen er gegenereerd worden door de Biolite, en dat met alleen een paar denneappeltjes als voeding!

Biolite Stove in actie

Stevige fik, de vlammen slaan er uit

Het water kookt dan ook zeer snel, lekker nog even luieren in de zon met een bak koffie en dan is het alweer terug naar de hobbyisten en hun muur van geluid :-( Maar niet voordat de wildval camera weer is opgehangen. Ik heb wat uitwerpselen ontdekt bij de bospest pluk tour, eens kijken of we wat nieuws ontdekken in het bos!

Binnenkort weer de ruigheid in!

NortumberlandBinnenkort weer de boot op, om dit keer eens via Hull naar Northumberland te rijden. Een cottage op een boerderij, naast een vogelreservaat, aan de monding van de rivier de zee in… Het leven kan mooi zijn. Veel mountainbiken, wandelen, veel fotograferen, veel genieten. De dochter kan zich vermaken met de collies van de boer, en alle kalfjes in de schuur natuurlijk… Het tjokt er van de vogels, wulpen, tureluurs, eidereenden, passerende roeken, te veel om op te noemen. Trappelen van ongeduld dus!

Wulp in vlucht

Wulpen als buurman

Kerkuil in mid vlucht

Deze kerkuil komt ‘s avonds voorbij op jacht naar een maaltje

 

Het einde van de ondrinkbare beker

Kapotte houtsnij beker

Ik zeg: lek

Zoals al wel voorspeld: daar is dan het resultaat van al die uren hard werken… vele uren hard werken zonder aandacht te besteden aan de juiste wijze van vers hout drogen. Oh well, het is ook gelijk een mooie barst en het zorgt er voor dat niemand per ongeluk uit een beker van giftig hout drinkt.

Maar het is toch een beetje jammer ;-)

Bottelen! De peertjes zijn aan de beurt

Bottelen1De wildpluk Bergamot d’Esperen peren werden in het najaar tot sap geperst en op gistingsfles gezet (zie hier), en waren al enige tijd rijp om gebotteld te worden. Maar ja, bottelen is best een klusje, dus talm talm talm. Deze zondag kwam het er dan eindelijk van. Soms gaat het soepel, soms ook niet… Met een badkamer die blank staat van de perry, een half honderd kroonkurken die verloren gaan omdat de zak wegglipt, flessen die niet schoon wensen te worden en een kroonkurkapparaat die spontaan midden in een sessie bottelen besluit om vijf minuten alle service te weigeren, zit vandaag zeker niet in de ‘soepel’-hoek. Oh well, het hoort er bij. Eerst de flessen maar eens een bad geven

Flessen wassen

Flessen in een badje van Chemipro Oxi

De Chemipro Oxi zou het meeste vuil er wel af en uit moeten krijgen. Helaas bleek dat voor een fles of 10 niet het geval, gelukkig heeft de ervaring geleerd om ruim in te zetten. Er was dus nog wat uitwijk mogelijk :-) Daarna de boel steriliseren met sulfiet en in de flessenboom. De nieuwe hevel, een dikslangig gevaarte met een aanblaasrietje, werkt prima bij het hevelen van gistingsflessen maar is hopeloos bij bottelen. Met een kwart liter op de vloer, de badmat, mijn bril en in mijn haar was dat maar weer eens pijnlijk duidelijk. Gelukkig is het oude, vertrouwde kleinere heveltje er nog. De opbrengst is niet mis: aangevuld met een kleine liter appelsap voor de hergisting op fles komt de oogst uit op 2 keer 31 flesjes perry!

Gebottelde perry

Perry in twee kleuren

Het sap heeft in twee 10-liter gistingsflessen staan gisten, en dat levert dus bij nagenoeg gelijke input daadwerkelijk twee verschillende drankjes als output op. Het verschil is frappant, vooral de kleurafwijking valt op

Twee stuks perry

Twee broertjes in verschillende tinten

Ze worden verschillend gelabeld, zodat later te herleiden is welke uit welke fles komt. De 62 flesjes mogen bij de rest van de brouwsels in de kelder gaan staan, en na het fysiek harde werk van plukken, persen en bottelen komt nu het zwaarste werk: de mentale sterkte hebben om de flesjes lang genoeg te laten rusten om ze op dronk te laten komen :-) Gelukkig heb ik nog een mooie set cider van de Normandische workshop dus vanavond komt de beloning uit eigen kelder!

 

Buffelen in de Biesbosch

Biesbosch collageMet dit schitterende weer moet je er op uit natuurlijk. De kano mocht weer eens het ruime sop in, voor een rondje door de Biesbosch. De wind bleek toch wat harder te waaien dan geanticipeerd, en een Canadees is daar een stuk gevoeliger voor dan een kajak. In combinatie met een niet meewerkend tij werd het dus meer hard buffelen dan onbekommerd ronddobberen. Het is lekker om buiten te zijn, dat is het belangrijkste, en die spierballen komen vast nog wel eens van pas. Er waren veel beversporen te zien, ook veel roof/stootvogels, en ik meen een ijsvogeltje te hebben zien wegschieten maar daar was ik niet helemaal zeker van. Heerlijk om nagenoeg alleen op het water te zitten!